سیل مشتاقان در مدرسه علوی
امام خمینی پس از 15 سال دوری از وطن، شب اول اقامت در تهران را در مدرسه رفاه گذراند اما از روز 13 بهمن 57 مدرسه علوی در خیابان ایران میزبان سیل مشتاقان دیدار با امام بود.
نخستین روز از ورود امام خمینی به تهران در میان شوق و شور میلیون‌ها چشم‌انتظار كه از سراسر ایران به تهران آمده بودند، سپری شد.
امام شب را در مدرسه رفاه گذرانده بودند كه در ابتدای امر به عنوان محل اقامت و دیدارهای امام انتخاب شده بود، مدرسه كوچك بود و سیل مشتاقان بسیار.
كمیته استقبال به مدیریت آیت‌الله مطهری، ناچار بود محل دیگری را در نزدیكی مقر كمیته برای حضور امام بیابد، بنابر این مدرسه علوی برای این مهم، انتخاب شد.
صبح روز 13 بهمن ماه سال 57 امام در مدرسه علوی بودند، این مدرسه سرسرایی داشت كه امام می‌توانستند از آنجا با مردمی كه مشتاق یك لحظه دیدار او بودند، ملاقات كنند. این مدرسه 2 در داشت كه باعث می شد مردم از یك در وارد و بعد از دیدار با امام از در دیگر خارج شوند.
طبقه اول مدرسه، برای دیدار با مردم و طبقه دوم به عنوان محل استراحت و زندگی امام، تعیین شد، كمیته استقبال صبح‌ها را برای ملاقات آقایان و بعدازظهرها را به خانم‌ها اختصاص داد.
حجت‌الاسلام والمسلمین'علی‌اكبر ناطق نوری' به عنوان یكی از اعضای كمیته استقبال از امام خمینی در این زمینه می‌گوید: 'زن‌ها از ساعت 11 جلوی مدرسه‌ی علوی و خیابان ایران برای ملاقات با امام‌صف می‌كشیدند. سرتاسر خیابان ایران پر از زنان محجبه و چادر مشكی‌می‌شد. عده‌ای از زنان به صورت فامیلی با هم می‌آمدند و برای اینكه همدیگر را گم نكنند، چادرهایشان را به هم گره می‌زدند. در اثر فشار جمعیت، چادرهایشان به پاهایشان گیر می‌كرد و به زمین می‌افتادند و شاید روزی چند صد نفر از زنان غش می‌كردند...از طرف دیگر، ما احتمال می‌دادیم كه زنان عوامل رژیم، زیر چادرهایشان نارنجكی داشته باشند تا در ملاقات، به سوی امام پرتاب كنند، چون اصلاً وضع قابل كنترل نبود.'
با این اوصاف اعضای كمیته به امام پیشنهاد دادند كه ملاقات خانم‌ها تعطیل شود، امام خمینی پاسخ دادند: شما فكر می‌كنید اعلامیه‌های شما شاه را بیرون كرد؟ همین‌ها شاه را بیرون كردند. شماها وسیله‌ی رفاه و آسایش آن‌ها را فراهم كنید.
به دلل این فرموده‌های امام بود كه در روزهای آینده، انتظامات بانوان تشكیل شد و نظم بخشیدن به امور بانوان را به دست گرفت.
مردم از سراسر كشور به دیدار امام آمدند و تعداد زیادی از سربازان، نیروهای ارتش و روسای ادارات نیز در دیدار با امام استعفای خود را اعلام كردند.
در روز سیزدهم بهمن ماه، حجت‌الاسلام و المسلمین 'محمدتقی فلسفی' نیز به دیدار امام رفت و پس از سال‌ها ممنوع المنبر بودن، به ایراد سخنرانی پرداخت.
امام نیز در این دیدار اینگونه سخن گفتند: 'بنده در این مدت كه در خارج بودم دعاگوی همه آقایان بودم و حالا كه برگشتم به خدمت آقایان برای خدمت‌گزاری، خدمت به روحانیت، خدمت به آقایان علما و فضلا و خدمت به جامعه ایرانی‌ها، حالا می‌بینم كه رفقایی كه ما داشتیم با ریش سیاه این جا گذاشتیم. حالا با ریش سفید تحویل می‌گیریم. ما اشخاصی در زندان داشتیم كه وقتی كه از پیش ما رفتند در زندان، سالم بودند، قوی بودند، وقتی كه از زندان بیرون آمدند آنهایی كه زنده مانده‌اند و از زندان بیرون آمده‌اند ضعیف شده‌اند، پیرمرد شده‌اند، مریض شده‌اند، این نیروی انسانی از دست ما رفته است، این از همه چیزها بالاتر بود، جنایاتی كه سلسله پهلوی در جامعه ما كرد، شاید هیچ جنایتی بالاتر از این جنایت نبود كه نیروهای فعاله انسانی ما را یا از بین بردند یا فعالیت آن‌ها را خنثی كردند برای مدت‌های زیاد... '
رادیو مسكو روز 13 بهمن اعلام كرد كه دانشجویان ایرانی مقیم آمریكا در مقابل كاخ سفید علیه مداخله آمریكائی‌ها در امور داخلی ایران، تظاهرات كرده‌اند، تظاهرات در ایران هم ادامه داشت و در چند شهر كشور، ازجمله سمنان و تربت جام، چند نفر به شهادت رسیدند و بنابر اعلام خبرگزاری‌ها یك ساواكی هم در تهران ترور شد.
بختیار در این شرایط هم‌چنان بر مواضع كوته فكرانه خود ایستاده بود و می‌گفت: طرفداران آیت‌الله خمینی می‌توانند فریاد بزنند، غوغا كنند، توهین كنند، این كار چیزی را ثابت نمی‌كند، اما اینكه چندین میلیون نفر برای استقبال از آیت‌الله به تهران آمدند، مبالغه‌آمیز است.
منبع: خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا)
آشنایی با محله اصیل خیابان ایران